Tabaksdroogschuur aan de Kerkweg (H28)

Dit gebouw is in 1951 gebouwd in opdracht van de Amsterdamse firma N.V. 'Tacimas' voor het drogen van tabak. Bouwbedrijf Merk Minnesma uit Wormerveer tekende voor het ontwerp.

Door de zilte zeelucht van de Noordzee was dit geen ideale plek om tabaksbladeren te drogen. Om zo min mogelijk licht en lucht binnen te laten dringen zaten er alleen in de noordwest gevel 2 kleine raampjes boven en beneden in de gevel.

Het ontwerp kreeg in 1951 geen warm onthaal. In de bouwvergunning stond dat alleen goedkeuring voor de bouw kwam als er ook beplanting zou komen die het landschap verbeterde. De droogschuur was maar voor korte tijd een droogschuur. De zilte zeelucht bleek funest voor het drogen van de tabak. Het gebouwtje was nog een tijd een koelcel. Op dit moment heeft het een opslagfunctie.

Het is een relatief hoog gebouw, met zadeldak. De gevels zijn gemetseld in grauwe, geel-rode baksteen. Het is een bijzonder gebouw, omdat in Heemskerk geen andere voorbeelden staan. Zo'n tabaksdroogschuur noem je trouwens een eest.

Hieronder leest u de officiële beschrijving waarin staat waarom dit gebouw een beschermd monument is. De tekst kan soms wat formeel of technisch overkomen. Dit komt doordat de omschrijving een juridische functie heeft.

Inleiding

De voormalige eest of tabaksdroogschuur is gesitueerd aan de oostzijde van de Kerkweg. Het object staat een stuk van de weg af, achter in het weiland. Het grenst aan de noordwestzijde aan de tuin van de woonboerderij Kerkweg 160. De eest is in 1951 gebouwd in opdracht van de Amsterdamse firma N.V. ‘Tacimas’ voor het drogen van tabak. Bouwbedrijf Merk Minnesma uit Wormerveer tekende voor het ontwerp. De nabijheid van de Noordzee met haar zilte zeelucht was niet direct een geëigende plek voor het drogen van tabaksbladeren. Om zo min mogelijk licht en lucht binnen te laten dringen zaten er alleen in de noordwest gevel twee kleine éénruits raampjes boven en beneden in de gevel. Feitelijk bestond de eest uit een siloachtige constructie met bovenop de nok van het zadeldak een fors ontluchtingselement. Het ontluchtingselement is niet meer aanwezig. De uitgebouwde oorspronkelijk hogere schoorsteen is verlaagd. Het kleine venster in de noordwest gevel is later vergroot. De aanbouw met lessenaarsdak aan de zuidzijde dateert eveneens van latere tijd. De oorspronkelijke dakbedekking bestaande uit hout met rubberroid is vervangen door een pannenbedekking. Het ontwerp kreeg in 1951 geen warm onthaal. In de bouwvergunning wordt opgemerkt dat goedkeuring van de tabaksschuur alleen wordt verleend wanneer ‘een zoodanige beplanting zou worden aangebracht dat er een betere aanpassing aan het landschap’ zou ontstaan.De droogschuur heeft maar korte tijd als zodanig gefunctioneerd. De zilte zeelucht bleek funest voor het drogen van de tabak. Het gebouwtje heeft nog enige tijd als koelcel dienst gedaan. Momenteel heeft het een opslagfunctie.

Omschrijving

Het relatief hoog opgaande gebouw heeft een, in oorsprong, vierkante plattegrond en wordt gedekt door een zadeldak met zeer flauw hellende dakschilden. De dakbedekking bestaat uit gesmoorde, keramische pannen. De nok staat haaks op de weg. De gevels zijn gemetseld in grauwe, geel-rode baksteen in halfsteens verband. De rechter zijgevel heeft een uitgemetseld rookkanaal. De voorgevel is geheel gesloten. De noordwest gevel heeft een (vernieuwd) tweeruits raam. Rondom zitten (niet beschermenswaardige) éénlaags houten aanbouwen met lessenaarsdak. Het interieur bevat geen monumentale onderdelen.

Waardering

De vrijstaande voormalige eest heeft cultuurhistorische waarde als herinnering aan de oorspronkelijke functie als tabaksdroogschuur uit de jaren vijftig van de vorige eeuw. Met zijn markante, uitgesproken utilitaire hoofdvorm en detaillering is het uniek in deze omgeving die bepaald wordt door agrarische bebouwing. De eest heeft zeldzaamheidswaarde omdat het typologisch een bijzonder bouwtype betreft waarvan in Heemskerk geen andere voorbeelden aanwezig zijn. Beschermenswaardig zijn alle in de bovenstaande beschrijving van het object omschreven onderdelen tenzij aangeduid als niet beschermenswaardig.